نقطه عطف جنبش مكتبى از هنگامى كه آدم ابو البشر عليه السلام به زمين فتنه‌ها و بلايا هبوط كرد ، و تا زمان بر پايى قيامت ، همواره ميان نيكان كه در جستجوى خشنودى خدايند و گمراهان كه از دسيسه‌هاى شيطان پيروى كردند ، مبارزه و ستيز بر قرار بود و هست . با اين حال زمين هيچ‌گاه و در هيچ برهه‌اى از وجود باقيماندگان تبار پيامبران و پيروانشان كه از فساد و تباهى در زمين جلوگيرى و حجّتِ خداى را بر مردمان ، اقامه مىكرده‌اند ، تهى نبوده است . پروردگار سبحان در اشاره به همين حقيقت مىفرمايد : ( فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُولُوا بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الْأَرْضِ ) « 1 » . « پس چرا نبود از قرنهاى پيش از شما بازماندگانى كه از تباهكارى در زمين نهى كنند . . . » او مىفرمايد اين « بقيهء صالحه » ، پيامبران مرسل يا جانشينان پيامبر

--> ( 1 ) - سورهء هود ، آيهء 116 .